หนังสือธรรมจักษุ ประจำเดือน กรกฎาคม 2546

ธรรมจักษุ ประจำเดือนกรกฎาคม 2546

หน้าปก ธรรมจักษุ ประจำเดือน กรกฎาคม 2546

หลังปก ธรรมจักษุ ประจำเดือน กรกฎาคม 2546

หนึ่งในคอลัมน์ของธรรมจักษุ

เรื่อง

ที่พึ่งสุดท้าย

โดย...นาวาเอก(พิเศษ) วุฒิ อ่อนสมกิจ

พิมพ์ลงในนิตยสาร “ธรรมจักษุ”

ฉบับเดือน กรกฎาคม 2546

ที่พึ่งสุดท้าย

     มีพระพุทธพจน์บทหนึ่งสอนว่า "ภิกษุทั้งหลายพวกเธอจงอยู่ในโลกอย่างคนมีที่พึ่ง อย่าอยู่อย่างคนไร้ที่พึ่ง" แสดงว่าพระพุทธองค์ไม่ทรงปฏิเสธข้อที่ทุกคนต้องพึ่งพาอาศัยสักอย่าง ปัญหาอยู่ที่ว่าจะยึดอะไรเป็นที่พึ่งจึงจะเหมาะสมและถูกทางที่สุด
     ถ้าจะยึดมวลสารที่เป็นหลักทรัพย์ เช่น เงิน ที่ดิน ตลอดจนความมั่งคั่งร่ำรวยที่สะสมไว้เป็นที่พึ่ง ก็จงดูกองมรดกที่ตกทอดไปยังลูกหลานของแต่ละตระกูลเป็นตัวอย่าง ถ้าจะเอายศบรรดาศักดิ์ที่ได้รับเป็นที่พึ่ง ก็จงดูเครื่องหมายยศ หรือเหรียญตราที่กองอยู่หน้าโลงศพหลังตายเป็นตัวอย่าง ถ้าจะยึดเอาญาติพี่น้องหรือเพื่อนฝูงผู้ยิ่งใหญ่เป็นที่พึ่ง ก็ต้องหมู่ญาติที่เดินตามโลงศพผู้ยิ่งใหญ่ไปเข้าซองที่ป่าช้าเป็นตัวอย่าง หรือถ้าจะเอาร่างของตัวเองเป็นที่พึ่งก็จงดูกองกระดูกที่ลูกหลานเก็บบรรจุในโกศเป็นตัวอย่างพระพุทธองค์จึงไม่ทรงสอนให้พึ่งสิ่งเหล่านี้ แต่ทรงสอนให้พุทธบริษัทยึดเอาจิตเป็นที่พึ่ง แต่จิตที่จะเป็นที่พึ่งได้ต้องเป็นจิตที่ตั้งไว้ถูกทาง ดังที่ตรัสไว้ว่า
     "จิตคนที่ตั้งไว้ผิดจะให้โทษแก่ผู้นั้นร้ายแรงยิ่งกว่าโจร หรือคนที่จองเวรจะทำต่อกันตรงข้าม ถ้าตั้งจิตไว้ถูกทาง ก็จะให้คุณสูงส่งยิ่งกว่าความดีที่บิดามารดาหรือหมู่ญาติจะพึงทำให้แก่บุตรหลานเป็นต้น"

เมื่อเราได้เสียเวลาหลงพึ่งสิ่งเป็นมวลสารมานานแล้ว เห็นว่าไม่ใช่ที่พึ่งแท้จริง ลองหันมาหาที่พึ่งทางฝึกฝนอบรมจิตกันบ้าง เราอาจโชคดีที่พบที่พึ่งแท้จริงเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้.

********